15.6.11

2 days after the day after


De combinatie twee aperitieven, non stop wijn op tafel en een serieuze after party met nog meer cocktail lekkers maakt dat deze blog nu twee dagen te laat is...the day after was gelukkig nog een verlofdag maar gisteren was het weer werken geblazen en hoe heerlijk het allemaal nog was in onze gedachten, ik kreeg het nog niet uitgetypt gisteren. Vandaag doe ik een poging...

BLOOT!
Weet echt niet waar te beginnen om uit te leggen hoe leuk, lekker, nieuw, verrassend, grappig, uitdagend en verleidelijk het was. Het was eten, lachen, drinken en weer eten en het moet weer gezegd, een grote pluim voor het gezelschap dat weer top was.

'Begin the beguine' zong Julio Eglesias ooit (alhoewel ik de versie van Sinatra verkies), dus hier is het begin:

Maandag 16 mei om 19u59 zaten ten minste 250 mensen tot 60 te tellen want om 20u00 ging de website open om tickets te bestellen en die waren...op 11 minuten uitverkocht! Lady Gaga, Prince, eat your heart out.

Wij hebben de Flemish foodies leren kennen toen we een artikel lazen over Bruut!, hun eerste culinaire avond die ze vorig jaar georganiseerd hebben. Helaas te laat toen maar dit jaar ging het ons niet gebeuren, hoewel het spannend was tot op het laatste moment. Crazy gewoonweg hoe ze zelfs van die kaartenverkoop een evenement op zich gemaakt hebben, er is wat afgetwitterd en gefacebooked die avond!

Met drie reusachtige Green eggs op de achtergrond stonden we buiten allemaal van onze cocktail te nippen, eentje met Augustijn bier en een met Belgische whiskey, die ons al heel goed in de mood brachten. Drie kleurrijke en vooral smaakvolle hapjes later werd iedereen bij naam afgeroepen - zoals op trouwfeesten, dat thema zal later op de avond nog eens terug komen. We waren de laatste tafel om binnen te gaan en dus stonden we al met onze tweede cocktail in de hand toen we de statige trap opgingen die leidde naar de zaal waar allemaal die koks al druk tussen de tafels aan het lopen waren met boomschorsen in hun handen. (?)

Op de tafels lag de eerste verrassing al te wachten, de servietten waren grote (xxl) witte onderbroeken, met een doekje voor de vingers tussengeschoven.

Het was een nogal ongewoon gevoel om je handen af te vegen aan een stof waaruit onderbroeken gemaakt zijn... Het gegiechel in de zaal toen tafel na tafel dat zag moet als een mexican wave geweest zijn.

De volgende verrassing liet niet snel op zich wachten, onze boomschors op pootjes met daarop een 'tableau vivant' van de zee. De chef himself, Filip Claeys van De Jonkman, kwam uitleggen wat daar lag te spartelen in een bokaal met visnetje: levende garnalen met een dipsausje, voor de liefhebbers. En daarrond groene en oranje bolletjes gelei die zo naar de zee smaakten toen ze op je tong smelten. Garnaal lag nog in heel wat andere vormen op de boomstam allemaal om ter lekkerst. Zelfs een oester in een bolletje!

Ik had zo een schors wel helemaal alleen kunnen opeten, had er weliswaar een hele avond voor nodig gehad maar zo lekker allemaal! Ik heb het gelukkig niet gedaan want er zijn nog zo een tiental gerechten gevolgd. De yummyblogsister met schelpdier allergie heeft bij het eerste gerecht het ganse broodmandje opgegeten, maar dat was ook lekker zei ze ;)

Heerlijke krakende radijsjes die zo uit te bio tuin kwamen van Hertog Jan en erwtjes met warmoes, zwart geblakkerde asperges die zoetig zacht smaakten. Een schotel vol 'kop', 'vanthoofd', 'kipkap' (ja, de meeste Vlaamse provincies waren vertegenwoordigd aan onze tafel), met een smaak die ik me heel vaag kan herinneren zoals 30 jaar geleden charcuterie smaakte bij ons op tafel. Pieter Loneville van Tête Presée in Brugge daar moeten we met ons vader eens naartoe die gaat dat super vinden!

En dan kwam een bord stro met houtskool op ..euh, leg uit, Davy Schellemans (de Veranda). Het zag eruit als houtskool maar was een soort van wortel-raap, maniok?  (moet nog altijd uitvissen wat het juist was) die helemaal zwart geblakerd was met een krachtig inktvis sausje bij. En voor we het wisten stond er zelfs nog een groot bord hutsepot op tafel.

Het werd nog superder met een 'surf and turf' boudin en mosselen gerecht van David Martin en dan alsof iemand het hem had ingefluisterd dat dit me zo gelukkig zou maken, ravioli met bloedworst van Nicolas Scheidt (La Buvette) en geen foto's meer nu, ik was al helemaal in de culinaire wolken.  En dat allemaal opeten terwijl de Stones door de luidsprekers knallen en er een fles 'On s'en bat les couilles' op tafel staat dat in snel tempo alsmaar leger wordt.


Dessert kon als geen ander van de man met de meest 'cheeky and captivating smile' van allemaal komen, die dan ook nog eens met de prijs van beste boots van de avond kon gaan lopen. The one and only master chocolatier Dominique Persoone. Het was een adults only versie van de traditionele bruidstaart met een bruid en bruidegom in niet al te traditionele houdingen ;)
Onze tafel was nog een van de minst decadente, er zaten nog straffere exemplaren tussen. Voor één keer past het eens om te spreken van die te veel gebruikte term 'food porn'.



Er zat ook nog een do-it-self kit bij om rijstpap brulee te maken wat voor een spectaculair effect zorgde toen iedereen tegelijk aan de lange tafel het potje rijstpap deed branden. En vooral ook lekker!
Zo spijtig dat we hier geen stukje taart mee naar huis konden nemen, de macarons waren fingerlicking good en de shit mocht er ook wezen. Op de tonen van Jim Morrison's  'This is the end' hebben we ons lichtjes overeten aan die overheerlijke zoetigheden.

Dit was topklasse eten wat je normaal in een heel chique restaurant krijgt waar je nooit zo uitbundig kan lachen aan tafel zoals wij gedaan hebben. Zalig als je alletwee tegelijk kan doen!
thank you Flemish foodies, you gave the best of both worlds!
Volgend jaar opnieuw, als we weer zo snel kunnen zijn.


PS excuses voor slechte foto kwaliteit maar de fotograaf vond de wijn zeer lekker!

en de eerste foto is gemaakt door foodblog vriend Illyvanilli