27.11.12

Trois filles, trois garçons et trois cuillères - 2

Tweede deel van ons weekendje Parijs 

Nog enkele zonovergoten foto's van ons weekendje in Parijs om even terug te denken aan de zomer voor we de sneeuwlaarzen bovenhalen dit weekend!

Na alle zoete zondes die we geproefd hebben op onze ochtendwandeling door de Marais was het tijd voor een meer serieuze wandeling, richting noordoosten. Wie heeft er niet Le fabuleux destin de Amèlie Poulain, de meest schattige franse film ooit gezien? Dan ga je zeker de foto's hieronder herkennen, één van Amélie's favoriete plekken is de Canal Saint Martin. Als ik in Parijs zou wonen zou je me hier elke zondag zien slenteren.
Aan beide kanten van het kanaal kan je wandelen langs het water en de twee oevers worden verbonden met verschillende voetbruggen allemaal in een eigen stijl gebouwd. Op bijna elke hoek van de straten boven de wandelpaden vindt je leuke bistrotjes of cafés, genoeg pitstops onderweg.

We zijn onze wandeling begonnen bij één van de sluizen. Je kan het Canal ook per boot beleven maar wij vonden het even leuk om te blijven staan kijken hoe de boten door de sluizen varen. Er zit wel een beetje Amélie in ons.


Het was ondertussen al na lunch uur en plots begonnen onze magen weer wat te grommen. Er is veel keuze aan restaurants in de buurt (kent iemand Café Tolo? zag er lekker uit) maar we waren net te laat voor de middag sessie.
Behalve bij Pomm resto, daar stonden de deuren nog wagewijd open en waren het vooral de mooie vloertegels die ons naar binnen lokten. De simpele maar lekkere crêpe met cèpes et épinards die we bestelden was zelfs voor ons gourmandes van een 'reuze maat'. Geen honger voor een paar uur toch.



Els blijft haar tasje met olie en azijn nog altijd goed vasthouden, dat pakt niemand haar af ;)
De roze muren op de foto rechts zijn van de winkel Antoine et Lili: van jurkjes tot lampenkappen en tafelkleedjes, allemaal in even funky kleuren. Cadeautjes tijd!


En dan was daar plots een bende straatmuzikanten die over de bruggen liepen, beetje New Orléans in Parijs.


We hadden nog niets gereserveerd voor dîner die avond en in één van de zijstraatjes van de Quai de Valmy is de piepkleine wijnbar Le verre Volé. Ze waren net de dozen met natuurwijnen aan het leveren toen we daar stonden en we hebben in ons beste frans heel lief gevraagd of ze nog een tafeltje vrij hadden, maar het was al volzet. Er staan amper drie tafels en het is maar een paar m² groot, dus goed op tijd reserveren is hier echt een must. Dommage, maar Le verre volé staat nu helemaal bovenaan ons lijstje voor de volgende Parijs trip.



Dineren zijn we dan uiteindelijk gaan doen op de Place du Marché Sainte-Cathérine. Het is één van de leukste pleintjes die we kennen in Parijs, bankje en grote boom in het midden, omringd door restaurants en bars. Het restaurant waar we beland zijn was een beetje een tourist trap, not worth mentioning. Kan gebeuren als je zo onvoorbereid op weekend trip gaat, we hadden het kunnen weten dat het best was geweest om te reserveren op zaterdagavond en niet zomaar ergens binnenstappen. 
De apéro op het terras van Chez Joséphine was dan weer wel een happy moment: de huiscocktail Joséphine heeft alles goed gemaakt die avond. 


Je kan Parijs niet verlaten zonder een wandeling in de Jardin de Tuilleries en het leven op zondagmorgen beschouwen vanuit de groene tuinstoelen langs de vijver. Ons fototoestel ging klikkerdeklik.

We zijn ook nog gaan shoppen nadien maar dat deden we zo geconcentreerd dat er geen foto's zijn genomen. En we hadden onze handen nodig om de zakken te dragen natuurlijk...




En dan was het tijd weer richting hotel te gaan. Na het verkeerd gekozen restaurant van zaterdagavond waren we een beetje voorzichtig geworden om ergens zomaar binnen te stappen, maar op enkele straten van ons hotel begonnen de voeten toch net iets te veel pijn te doen en ploften we ons neer in de eerste bistro op een leuke hoek die er behoorlijk uitzag.

En toen gebeurde het weer, die leuke onverwachte momenten die je nooit kan plannen: Le Sancerre, bistro gourmand du Marais, bleek een pareltje te zijn. De allergrappigste dienster die direct begreep dat ze ons best meteen een fles bracht terwijl we de kaart bestudeerden, heeft ons daar zo leuk ontvangen dat we er uren zijn blijven zitten. Op het terras zat een leuke mengelmoes van families en vrienden die op zondag gaan lunchen, geen toerist in zicht. (behalve wij, met drie fototoestellen op tafel)



En nu wordt het tijd dat we de titel eens uitleggen: trois filles, trois garcons et trois cuilères...

De trois filles zijn wij natuurlijk. No matter what age, vrouwen blijven ook altijd een beetje meisje!
Trois garçons: is de wijn die we overal gedronken hebben. Toeval ofwel heeft wijnhuis Panery een hele goeie verdeler in Parijs? Op elke kaart stonden de wijnen van Les Trois Garcons en was het direct makkelijk kiezen. Niet een wijn van superhoog niveau maar heeft ons gans het weekend wel gesmaakt!
De trois cuillères zijn de drie lepeltjes die we altijd vragen bij één dessert: toch af en toe een beetje op ons lijn passen. Af en toe.

Paris, à bientôt!


PS en de fotograaf mocht ook eens op de foto ;)




ALLE ADRESJES

Le Manfred
Rue Réaumur 1
75004 Paris

Le Marché des Enfants Rouges
Rue de Bretagne
75003 Paris

Premier Pression Provence
Rue Charlot 35
75003 Paris

Chez Marianne
Rue des Hospitalières Saint-Gervais 2
75004 Paris

Comme à Lisbonne
Rue du Roi de Sicile 37
75004 Paris

Pomm' Resto
Quai de Valmy 151
75010 Paris

Antoine et Lili
Quai de Valmy 95
75010 Paris

Le Verre Volé
Rue de Lancry 67
75010 Paris

Chez Joséphine
Place du Marché Sainte Cathérine 6
75004 Paris

Le Sancerre
Rue des Archives 87
75003 Paris


26.11.12

Trois filles, trois garcons et trois cuillères - 1

Dit is waarschijnlijk tegen alle blogging protocol in, maar het is veel te ontzettend druk geweest de laatste maanden en deze post zit al zolang in het 'ik sta gereed vakje' te wachten... net nu de weerman de eerste sneeuw aankondigt kom ik hier opdagen met een stukje met zomerfoto's.
Ja, korte mouwen op de foto en zonnebrillen op de factor 20 ingesmeerde neuzen. Herrinner je nog, die enkele dagen zon die september bood? Wel, wij waren toen in Parijs voor een moeder en dochters weekend: trois filles, trois garcons et trois cuillères. Ik hou de titel nog wat vaag, morgen in deel 2 wordt het wel duidelijk :)


Je kan al wat gaan spieken over wat we allemaal uitgespookt hebben in mijn verslagje op de Jamie Magazine blog, maar hier is met iets meer beeld materiaal een overzicht van onze 48 uur Parijs. We hadden niks voorbereid, want nog veel te druk met het afwerken van ons boek, gelukkig was het niet de eerste keer dat we naar Parijs gingen. Soms kan rustig slenteren in een stad ook fijn zijn én kan je zoveel genieten van onverwachte ontdekkingen.

Zo een korte treinreis - ben vaak langer onderweg naar het werk dan met de trein van Antwerpen naar Parijs - het was koffers afzetten en direct op stap. Dat we in de Marais gingen rondwandelen dat stond wel vast, ons hotel was daar ook. Wel, wandelen... toch tot aan de bistro op de hoek van de straat waar we gewoonweg een koffie moesten drinken in die prachtige bistro stoeltjes. En direct ontzettend vriendelijk bediend werden. Waar is de tijd dat je in Parijs bijna moest smeken om bediend te worden en dan nog de koffie bijna op je schoot gegooid werd. Nee, iedereen is zo ontzettend charmant en behulpzaam geweest het ganse weekend, zalig!
Le Manfred was direct een goeie keuze, leuke kaart ook. Het was wel nog wat te vroeg om de hamburgers en apéro te proeven, maar het zag er allemaal très sympa uit.




En dan zijn we toch niet verloren gelopen, zeg. Ja, ja, de Marais die kennen we wel dachten we. Volgende stop zou Place des Vosges geworden zijn, maar daar waren we nog lang niet. Zo zonder kaart rondlopen kan gevaarlijk zijn maar ook spannend, want we zijn onze neus gevolgd en zagen plots in een zijstraatje een rij menuborden staan en zo zijn we 'par hasard' op de Marché des Enfants Rouges gebotst. Beetje Borough Market -achtige overdekte markt met heel veel eetstalletjes. Ons foodie hart sprong een gat in de lucht, zoveel keuze: van Caraïbische assiettes tot Marokkaanse tagine en muntthee, organische burgers en crêpes bretonnes. De keuze is overweldigend. Alleen hiervoor zou je de Thalys opstappen.





Het was nog altijd te vroeg om uitgebreid te lunchen maar een potje confituur voor Iris en een potje mosterd voor Els moesten gewoonweg mee. En toen we echt elk stalletje daar gezien hadden en aan de andere kant van de markt uitkwamen stonden we recht tegenover een winkeltje met olie en kruiden uit de Provence. De foodie meter sloeg tilt en de confituur en mosterd kregen gezelschap van een heerlijke vijgenazijn en een huile d'olive fruité vert.
Bij Premier Pression Provence wordt de olijfolie rechtstreeks van de producent in mooie flesjes wordt gegoten. Daar kan je toch niet aan voorbij lopen, zeg nu zelf.




De Place des Vosges hebben we uiteindelijk wel gevonden hoor, maar onderweg nog zoveel lekkere dingen tegen gekomen, van echte lunch is er niet veel in huis gekomen. Wel overal iets geproefd, zo zijn we hé!
Een crêpke, in de rij gaan staan voor een falafel sandwich Chez Marianne en zoetigheden smullen bij de joodse bakkers. En om af te sluiten een Portugese nata. Njam njam.